• Influencers
  • Advertisers
  • Affiliates

Come on let's do this

charlotte swart charlotte swart – comeonletsdothis.com

Een eerlijk en oprecht blog van een moeder van 6 kinderen over het leven van alle dag maar ook over adoptie, ondernemen, lifestyle, reizen, fashion, interieur enz. Ook lees je bij ons true colorportretten van merken en personen, het echte verhaal dat je altijd al wou weten!

charlotte swart

charlotte swart

Offered products

  • Editorial € 0 - € 250
  • Review € 0 - € 250
  • Giveaway € 0 - € 250

Statistics

2.5k
Views every month
1.1k
Unique visitors every month
19
Domain Authority
Verified
6.4k

Demographics

Top 5 countries

Netherlands - 92%
Belgium - 3%
United States - 2%
France - 1%
United Arab Emirates - 0%

De 10 meest gestelde vragen aan een groot gezin

1 day ago

In Nederland vinden mensen, vanaf het krijgen van een derde kind, dat mensen, een groot gezin hebben.

Velen vinden het leuk maar hoeven er zelf niet aan te denken. Bij mij is het zo gelopen en wat vind ik het fijn om een "groot" gezin te hebben.

 

Ik zou wel 10 lijstjes kunnen maken over dingen die ik vaak te horen krijg maar ik beperk mij tot de 10 meest voorkomende vragen en opmerkingen.

 

Het hebben van een groot gezin heeft absoluut voordelen en nadelen, deze komen een andere keer terug in een volgend lijstje, maar nu eerst de 10 meest gemaakte opmerkingen en vragen.

 

1. Wat handig, jij hoeft natuurlijk nooit oppas te regelen.

Ik hoef zelden tot nooit oppas te regelen aangezien mijn kinderen bijna altijd bij mij zijn en ik zelden s'avonds alleen van huis ben maar dat wordt er uiteraard niet bedoeld met deze opmerking.

Het is mijn keuze geweest om zes kinderen te hebben, niet die van mijn kinderen. Ik vind het dan ook niet meer dan normaal dat ik hun niet "lastig val" met oppassen op de kleintjes. De oudste twee hebben gewoon hun eigen leven en moeten wat mij betreft gewoon heerlijk genieten van hun jeugd.

Soms zijn ze wel even die paar extra ogen die zo handig kunnen zijn, zeker met die stuiterballen van mij. Daar ben ik ze erg dankbaar voor maar verplicht oppassen, daar doen we niet aan.

2. Ga je door voor een elftal?.

Het hebben van een groot gezin is niet iets waar ik mijn hele leven al over gedroomd heb. Ik wist wel zeker dat ik ooit moeder wilde worden.

Dat ooit kwam al heel snel, op mijn 20-ste beviel ik van mijn eerste. Daarna was zwanger worden een probleem en het blijven was het volgende obstakel.

Dat mijn gezin uiteindelijk uit zes kinderen bestaat is een enorme rijkdom maar niet iets, wat ik ooit had kunnen bedenken. Het is zo gelopen.

Adoptie is iets waar je heel bewust voor kiest. Een lange weg vol obstakels, die uiteindelijk beloond word met datgene wat je hart laat overstromen van liefde. Toch was het niet zo dat ik na River nog een procedure wilde starten. Ik dacht dat mijn gezin compleet was. Hoe fout zat ik! 

Hoe dat dan zo gelopen is, lees je binnenkort op mijn blog.

3. Het moest zeker van je geloof.

Hoe raar deze opmerking je wellicht in de oren klinkt, dit is echt de meest gemaakte opmerking. 

Nee, ik moest dit van niemand of niets.

Deze opmerking geeft mij het gevoel, dat het eigenlijk onmogelijk is dat iemand vrijwillig kan kiezen voor het hebben van een groot gezin.

Het mag ook duidelijk zijn als je mijn gezin ziet dat het niet te maken heeft gehad met een verbod of geen geloof hebben in voorbehoedsmiddelen van mijn kant.

Dus bij deze, het hebben van een groot gezin is geheel mijn eigen keuze.

4. Jij hebt zeker helemaal geen me-time.

Tijd voor mezelf is inderdaad beperkt maar dat heeft net zoveel met werk, als het hebben van een groot gezin te maken.

Ik ben inmiddels in de jaren een meester geworden in het plannen dus daar haal ik enorm veel tijdswinst uit. In de sportschool zie je mij niet. Het lukt mij niet om daar tijd voor vrij te maken, de tijd die ik dan vrij heb ga ik liever gezellig uit eten, lees een goed boek of ga uitgebreid in bad.

Het is een keuze die ik maak en die ik goed praat door mij voor te houden dat ik voldoende lichaamsbeweging krijg door achter de jongste aan te moeten rennen, de troep (en die kunnen ze maken als de beste) achter hun aan op te ruimen en trainen met gewichten is echt niet meer nodig als je de weekboodschappen moet sjouwen voor een groot gezin.

5. Gaan ze dan allemaal mee?

Ik heb, deze vaak gestelde vraag, eigenlijk nooit echt begrepen.

Hoe zien die mensen dat dan voor zich, ik meld dat we op vakantie gaan en vervolgens doen we een soort iene miene mutte wie er mee mag ofzo?

In de auto is gewoon plek voor iedereen en alhoewel ik zeker niet wil zeggen dat het ruim zitten is, kunnen we ons uitstekend verplaatsen van A naar B. 

Met vliegen, een pretpark of wat dan ook bezoeken weten de kleintjes dat ze een hand moeten geven en als ik mijn handen voor iets vrij moet hebben, dat ze dan een punt van mijn jurk vast moeten houden.

Een groot voordeel van jurkjes maar het kan ook voor gênante situaties zorgen als je bij de douane staat om de paspoorten te laten zien en je kleuter iets te enthousiast de punt omhoog trekt waardoor iedereen ziet wat je er onder draagt.

6. Jij weet vast waar alle aanbiedingen zijn?.

Ja, dat klopt.

Als je kijkt wat er hier in een week door heen gaat dan is dat ook wel nodig.

Het is niet zo dat ik, ik weet niet hoeveel supermarkten afrijd maar ik maak aan de hand van de aanbiedingen een weekmenu voor die week.

Als we iets gaan bezoeken dan speur ik internet af waar ik het voordeligst de entreebewijzen kan aanschaffen. Goedkope vliegtickets en verblijven vinden is een echte sport geworden.

Toch denk ik niet dat ik dit niet, niet had gedaan als ik twee kinderen had gehad. Teveel uitgeven, want dat is het eigenlijk, vind ik gewoon zonde en jammer. 

 

7. Je blijft er vast jong bij.

Ik denk dat daar zeker een kern van waarheid in zit, al voel ik dat niet altijd zo als ik s'nachts meerdere keren wakker word of de strijd aan ga met de eeuwige berg wasgoed.

Het is in ieder geval zo dat ik bij blijf maar dat heeft meer met het enorme leeftijdsverschil te maken van de kinderen. De een heeft flip de beer te logeren, de ander zijn vriendin waar hij al ruim anderhalf jaar mee samen is.

Het ene moment gaat het over Paw Patrol, het andere moment over afrijden.

Ik heb niet bewust gekozen voor een groot leeftijdsverschil en de jongste twee zitten zelfs zo dicht op elkaar dat ze in dezelfde klas zitten maar ik vind het hebben van een groot leeftijdsverschil binnen een gezin echt negen van de tien keer een voordeel.

8. Zes kinderen, oh dan werk je natuurlijk niet.

Nou ik werk wel. Zelfs meer dan fulltime.

Naast moeder zijn vind ik het ook heel erg leuk om te werken. Daarnaast is het uiteraard ook zo dat zes kinderen laten opgroeien ook geld kost en dat dus verdient moet worden.  

Het voordeel van ondernemer zijn is wel dat ik ook s'morgens heel vroeg kan werken en s'avonds kan werken als de kinderen slapen. 

 

9. Je hebt natuurlijk een hulp in de huishouding.

Nee, die heb ik niet en niet omdat mijn kinderen geen troep maken want daarin hebben ze echt een master degree. Ze kunnen binnen vijf minuten een opgeruimde woonkamer verbouwen tot een tentenkamp waarin je struikelt over de lego, je, je afvraagt wat al die witte snippers zijn (blijkt papieren patat, na navraag) en je met je hoofd vast komt te zitten tussen de verkleedkleding die ze op een zeer ingenieus bedachte waslijn te drogen hebben gehangen (ja, het is echt nat, maar niet met sop hoor mam, we hebben het enkel onder de kraan gehouden).

Nee, de simpele reden dat ik geen huishoudster heb is het feit dat ik dan voor haar komst aan alles tot in de puntjes ga opruimen, want wat moet ze anders wel niet denken. Dom en het slaat nergens op maar uit ervaring weet ik dat ik dit doe, dus voor mij geen huishoudster.

10. Zes kinderen, dat is natuurlijk een samengesteld gezin.

Het klopt dat mijn gezin een samengesteld gezin is maar niet zoals deze opmerking bedoeld is.

Laatst was er nog een mevrouw zo brutaal om in de rij aan mij te vragen "En, hoe veel mannen heb je nu versleten om dit bonte gezelschap te maken?".

Enkele jaren terug had ik nog met mijn mond vol tanden gestaan. Nu keek ik haar aan en zei ik haar, dat ik helaas het antwoord verschuldigd moest blijven want dat ik niet van alle kinderen weet wie de vader is.

Haar blik was onvergetelijk!

Mijn mama is....

3 days ago

De gedachten van je kind, over jou als moeder, zijn zo leuk, zeker als ze klein zijn.

De antwoorden op deze lijst zouden heel anders zijn als je ze vroeg aan een puber, dat is één ding wat zeker is.

 

Ben jij ook benieuwd wat de antwoorden van je kind zullen zijn op de vragen, dan kun je hieronder een invul-pagina downloaden.

Lijkt het jou ook leuk om te zien wat voor antwoorden je kind geeft. Download dan hier de invulpagina!
We zijn enorm benieuwd naar de antwoorden die jouw zoon of dochter geeft, daarom zouden we het heel leuk vinden als je de #mijnmamais zou gebruiken als je hem plaatst.
Heel veel plezier ermee! ..png Portable Network Grafik formaat 225.1 KB Download

Ik vind adoptie gewoon stom!

4 days ago

Verdiept in een zoekboek zit ze daar op de bank.

Zitten is trouwens een groot woord. Ze hangt meer ondersteboven.

Een houding die er niet prettig uitziet maar die haar uitermate goed bevalt. 

Ze zit al enkele minuten zo en zingt zachtjes in zichzelf. Het zijn deze momenten die wat mij betreft uren mogen duren.

Ik sta in de deuropening naar haar te kijken. Ze heeft niet door dat ik er sta, anders zou ze stoppen met zingen.

Ik vind haar stem prachtig klinken maar zij wil niet dat iemand anders haar hoort zingen, dit doet ze echt als ze zich alleen waant.

 

Opeens rolt ze van de bank en huppelt richting de wc. Ik duik snel nog even achter de laptop om wat laatste klusjes voor die dag af te maken.

Dan staat ze naast mij, haar handen in haar zij. "Ik vind adoptie stom".

Dat wordt geen laatste klusjes afmaken.

Ik draai mij naar haar om en kijk haar aan waarna ze mij direct toeschreeuwt "echt heel stom!".

 

Van het intens tevreden meisje dat net op de bank zat is niets meer te zien.

Wat doet het mij pijn haar zo te zien.

Ik wil haar in mijn armen nemen maar daar heeft ze geen behoefte aan.

"Wat vind je dan zo stom?" probeer ik voorzichtig.

Terwijl ze een schop tegen mijn bureau aangeeft zegt ze "het slaat gewoon helemaal nergens op".

"Juf zegt dat God voor ons zorgt, nou waarom brengt hij dan sommige kinderen eerst bij andere ouders die er niets mee kunnen. Doordat hij dat heeft gedaan ben ik altijd anders als de andere kinderen. Zie ik er anders uit dan jij en hoor ik niet hier en niet daar.....dat is gewoon heel erg STOM!"

 

Inmiddels is ze neergeploft op de grond. 

Ik plof naast haar neer en zeg haar dat, dat inderdaad allemaal erg stom klinkt maar dat ik wel erg blij ben dat zij bij mij hoort.

Ze doet nog een paar keer een schopbeweging naar voren en kruipt dan tegen mij aan.

"Is God dan soms zijn TomTom kwijt als hij kinderen bij de verkeerde ouders brengt?" 

Ik moet moeite doen om niet te lachen. 

"Lieve schat, je bent nooit ergens verkeerd gebracht. Je buikmama kon niet voor je zorgen en ik mocht dat toen gaan doen en daar ben ik nog iedere dag heel erg blij om"

"Toch is het stom!. Ik wil op jou lijken, net zoals de andere kinderen op hun mama lijken. Ik wil dat mensen zien dat jij en ik bij elkaar horen. Ik wil niet anders zijn".

 

Het hoge woord komt er uiteindelijk uit. Ze hebben het in de klas er over gehad op wie je leek en dat was blijkbaar enorm confronterend voor haar.

We pakken er een foto van buikmama bij en zoeken samen de gelijkenissen tussen haar en River. 

"Zie je, je bent niet anders. Ook jij lijkt op je mama".

Een diepe zucht volgt en er lijkt een last van haar schouders te zijn gevallen.

Ze huppelt weer bij mij vandaan maar staat binnen twee minuten naast mij met onze twinning truien. 

"Zullen we deze morgen aandoen mam, dan zien we er hetzelfde uit!".

 

Websites by this publisher

ui-button
WebsiteViewsUniqueSocialPrice
No records found
Share