Influencer mediakit van Tessa Klok

Eén van de meest voorkomende uitspraken die ik heb gehoord als kind, waren uitspraken over hoe ze vroeger zeer actief waren op hoog niveau, maar zodra het "echte" leven was begonnen, dat die professies in de achtergrond zijn geraakt. Denk aan sporten op niveau of een creatieve hobby waar ze als amateur wat centen mee konden verdienen. Maar naarmate je ouder wordt moet je dan toch aan de slag met een fulltime baan om de huur te kunnen betalen. 

Plots bevind jij je een fulltime werkschema, hebt amper tijd over voor datgene wat je echt leuk vond en ga je veel specifieker met je vrije tijd om. Dat betekent dat áls je al een keer weer iets voor iemand gaat doen, dat daar ook iets tegenover moet staan. Tenminste dat is waar ik afgelopen twee jaar in verzeild ben geraakt, maar inmiddels is mijn mindset helemaal veranderd! Loop jij nou ook vast en weet je even niet meer hoe je alles kan combineren met elkaar? Dan hoop ik dat je naar het lezen van deze blog weer nieuwe motivatie hebt gevonden en ook die knop weet om te zetten.

Mijn referentiekader

Om duidelijk te maken waar mijn problemen vandaan kwamen en hoe ik dit heb weten op te lossen, is het goed om te weten waar ik mij mee bezig houdt en waardoor dit is ontstaan. Voor wie dit leest maar geen idee heeft wie ik ben, mijn naam is Tessa en ik ben videomaker, fotograaf en afgestudeerd in media en marketing. De afgelopen jaren heb ik mijn eigen freelance bedrijfje KlokMedia en heb daarvoor met name vóór de lockdowns aardig wat mooie projecten en opdrachten mee kunnen doen. Mijn portfolio heb ik enorm kunnen groeien op het gebied van influencer-fotografie en aftermovies en ik kon er een extra zakcentje mee verdienen. Dit deed ik naast mijn parttime baan bij een cameraretailer en een mbo-opleidingn. Eenmaal klaar met de opleiding wist ik dat ik niet fulltime freelancer wilde worden, dus een hbo-studie leek mij wel verstandig. Echter kwam de lockdown precies in het jaar wanneer ik mijn studie was begonnen en was verhuisd naar een studentenhuis, dus video en fotografie lag op zijn gat.

Ik ben mij toen voornamelijk gaan focussen op school, feesten, feesten en feesten, in de lockdowns inderdaad. Vraag mij niet hoe, maar we hadden de mogelijkheden. Dit betekent dat het netwerk die ik had opgebouwd vervaagde en ik geen mogelijkheid had om nieuwe mensen te leren kennen. En in die 4 jaar tijd van mijn studie had ik ook nog eens 1,5 jaar  aan fulltime stagewerk naast mijn parttime baan. Je begrijpt het al; weinig tijd of energie voor die paar opdrachten ernaast. Dan komt er nog eens bij dat TikTok en ook wel andere sociale kanalen enorm zijn gegroeid en vrijwel iedereen nu weet hoe je content moet maken. Dus het moment dat ik mijn hbo-papier in handen had en ik dus helemaal klaar was met school, was er al een compleet nieuwe generatie die mij aan het inhalen was. Ja, de creatieve markt zit vol!

Ik wil geld voor wat ik doe!

Beeld je in, je hebt een hobby en je begint goed genoeg te raken om er geld mee te verdienen. Dat is het punt dat jij jezelf niet meer ertoe kan zetten om iets gratis te doen, want ergens is dat ego-stemmetje die zegt dat het zonde is om hier geen geld voor te vragen. Je hebt al weinig tijd dus waarom zou jij jouw tijd, energie en kennis en kunnen inzetten zonder er iets voor terug te vragen. Dat punt was je voorbij, toch? Als ik even voor mijzelf kan spreken heeft dat hem bij mij echt genekt. Ik had een standaard prijs, daar week ik niet vanaf, want ik had voor mijzelf besloten dat ik alleen nog maar opdrachten zou doen als het goed zou verdienen en anders jammer dan. Die jammer dan heb ik geweten, want hierdoor is er een lange tijd geweest dat de camera lag te verstoffen in de kast en aan de andere kant was ik 40 uur per week beeldmakers aan het adviseren welke camera ze moeten kopen en enthousiasmeren om foto's en video's te maken. Wat mij alleen maar meer irriteerde, want waarom kunnen zijn wel aan opdrachten komen en zit ik hier maar een beetje achter een scherm?

Omdenken: Mijn hobby weer oppakken

Veel mensen denken dat als ze maar hard genoeg werken, kunnen ze van hun hobby hun professie maken en geld verdienen met dat wat ze het liefste doen. Punt van mijn verhaal is, is dat dit ook werk is en je het uiteindelijk ook al werk gaat zien en als het niet genoeg geld opleverd dan ga je dat werk niet doen. Datzelfde geld voor een baan met een veel te laag salaris voor wat je doet. Dus hoe vind je die motivatie weer terug voor datgene waar je zoveel plezier uithaalt? En toen klikte het; wat als je niet de situatie veranderd, maar (hoe zweverig het ook klinkt) je mindset?

In plaats van hard werken aan een hobby om tekunnen stoppen met je huidige baan, doe je gewoon je huidige baan, die zorgt voor het geld, waardoor je weer met een hobby perspectief naar je freelance werk kan kijken. Als ik thuiskom na een kantoordag, dan voelt het niet meer alsof ik nog content móet maken, waardoor ik het vaak uitstel. Ik zit op kantoor, doe mijn ding en kan net zoals vroeger niet wachten tot ik thuis ben om weer uit mijzelf bezig te gaan met het maken van content. Of in het weekend spontaan de camera erbij te pakken en gratis voor mensen foto's te maken, puur omdat ik daar plezier uit haal. Omdat ik het leuk vind om nieuwe foto's te kunnen plaatsen op sociale media, waar net zoals in het begin weer nieuwe opdrachten uitkomen. 

En wie weet, loopt het zo lekker dat je ooit wel weer terugkomt op dat niveau van vroeg. Wat ik hiermee wil zeggen, zit jij nou ook in zo'n sleur waarbij jouw leven alleen maar bestaat uit werk en je het idee hebt dat je hebt gefaald omdat je niet meer bezig bent met datgene waar je vroeger zo goed in was? Dan wordt het tijd om deze knop om te zetten en te beseffen dat een stapje terug, juist weer kan zorgen voor grote stappen in de juiste richting.

Waarbij we eerst dachten dat dit typisch Amerikaans gedrag was, is het nu al een tijdje geleden binnen onze eigen Nederlandse maatschappij erin gegroeid. Het woord 'cancelcultuur' is inmiddels voor iedereen wel bekend, maar voor velen nog niet precies duidelijk en laat staan dat men weet hoe gevaarlijk dit gedrag is voor zowel onze economie als de mensen om ons heen. In dit artikel neem ik jullie mee in de invloed van deze cancelcultuur en waarom ik van mening ben dat we er vanaf moeten.

Wat betekent 'cancelcultuur' ?

Over het algemeen betekent dit fenomeen dat er mensen of bedrijven woorden geboycot, waarmee we dus bedoelen dat ze openlijk worden bekritiseerd vanwege "vermeende" verwerpelijke acties, teksten of opvattingen. Waarbij dit meestal samengaat met een storm van verontwaardiging op sociale media. (bron)

Het valt dan ook te vergelijken met de vroegere schandpaal waarbij vroeger iemand publiekelijk werd vastgezet om daar tot schande te staan en vaak werd bekogeld met bijvoorbeeld rot fruit. Doordat dit openlijk werd gedaan kon je in feite nooit meer afkomen van dat imago omdat iedereen er vanaf wist. Hetzelfde geldt dus ook voor de mensen of bedrijven die middels sociale media kritiek over zich heen krijgt.

Sociale media voedt de cancelcultuur

Je zou je kunnen afvragen waarom het nu opeens een ding is geworden, terrwijl dit eigenlijk al jaren aan de gang is. Maar sinds de opkomst van sociale media platforms is het publiekelijk bekritiseren weer helemaal terug. Op een moment is natuurlijk de schandpaal verdwenen in de meeste culturen. Hierdoor zijn de negatieven berichten vaak via mond tot mond overgebracht, totdat we online elkaar over vanalles konden inlichten. 

Het tegenwoordig als een lopend vuurtje. Een partij of persoon heeft iets verkeerds gedaan en voor je het weet staan er allemaal oproepen online, met de vraag om dat bedrijf of die persoon niet meer te 'supporten'. Daarmee wordt bedoeld; niets meer ervan kopen, niets meer ervan promoten, niets meer ervan zien en er niet meer mee associëren. 

Dus wat is dan het grote verschil sinds sociale media erbij betrokken zijn? Op zich is het vrij vanzelfsprekend. Het publiek wat in eerste instantie er niet bij aanwezig is, zal zich verzamelen omdat er altijd wel iemand is die het nodig vindt om de situatie uitgebreid te bespreken op één van de platforms. Hierdoor wordt een opening naar de wereld gemaakt en zodra het interessant genoeg is, zal het verhaal zich snel verspreiden en neemt het gevaar van de media toe.

Het gevaar van 'Trial by Media'

Voor wie er nog niet op de hoogte is van de term 'trial by media', zal ik het kort uitleggen. In principe is het een mooie verzamelnaam van wat er gebeurd zodra de 'gewone burger' zich gaat bemoeien bij zaken die eigenlijk overgelaten moeten worden aan justitie. Dit omdat we vaak te maken hebben met geruchten en nog niet met vastgestelde feiten. 

Zo is er in de rechtbank nog niets bewezen, maar wordt desbetreffend persoon of bedrijf al helemaal kapot gemaakt en dan met name in de online media. Factchecking is iets waar de meeste mensen niet aan doen, wat dus een verschil is ten aanzien van de media zoals televisie en radio. Dit omdat die media makkelijker aan te pakken is middels een aanklaging van smaad en laster. 

Smaad is wanneer iemand met het negatieve bericht uw goede naam wil beschadigen door de waarheid over u te vertellen. We noemen iets laster als iemand een leugen verspreidt, terwijl die persoon weet dat het een leugen is. (bron)

Nou kan ik uiteraard het voorbeeld van onze Voice juryleden erbij pakken, maar een beter voorbeeld waar men ook bekend mee is en waarvan de rechtszaak al heeft plaatsgevonden is de situatie tussen Amber Heard en Johnny Depp. Waarbij er veel beschudigingen richting Depp waren en eigenlijk iedereen al gelijk in de aanval ging tegen Depp. Ze stopten met het kijken van zijn films, niemand wilde hem op dat moment nog inhuren als acteur, hij was gecanceld. Dit gebeurde allemaal nog terwijl het volledige verhaal van beide partijen nog niet buiten was gebracht. Na een lange 'trial' oftwel rechtszaak, is naar buiten gekomen dat ook Heard niet een lievertje is en is aan het einde aansprakelijk bevonden. Alle negatieve aandacht die onterecht naar Depp ging werd daarna 180 graden gekeerd richting Heard.

Wat je hieruit kan halen, is dat mensen op basis van geruchten al een mening hebben gevormd. Ze hebben gezamenlijk besloten om één van de partijen neer te halen en proberen kapot te maken, zonder dat ze het hele verhaal kennen. Dit vormt natuurlijk een bepaalde negatieve lading waar je nooit meer vanaf komt. 

Het heft in eigen hand

Het voorbeeld die je hiervoor hebt gelezen gaat over een situatie die terecht is gekomen bij de rechtbank. Maar we zien het ook gebeuren bij situaties onderling. Video's van vechtpartijen waar mensen met gezicht en al op staan en gepost worden, openbare video's waarbij mensen hun slechte ervaringen delen met bedrijven waarbij de service afdeling nog geen kans hebben gekregen om dit netjes voor hun oplossen etc. We vinden het tegenwoordig normaal om iemands reputatie al gelijk kapot te maken voordat er een eerlijke kans is geweest op hoor en wederhoor. 

En wat doet men dan? Naam, adres, werkgegevens, schoolgegevens, alles is tegenwoordig online te vinden en wordt vervolgens in verband gebracht met de situatie zodat iemand figuurlijk aan de schandpaal wordt genageld zonder kans op verdediging. Iedereen vindt het nu maar normaal om het heft in eigen hand te nemen. Wat uiteindelijk resulteert in nog gevaarlijkere situaties zoals bedreigingen en reputatieschade. 

Mensen die hierdoor wellicht nooit meer aan een baan komen omdat een bedrijf niet met je geassocieerd wilt worden, geen inkomsten, niet een woning kan betalen of een gezin kan onderhouden en daaronder lijdt. Of een bedrijf die ik een klein foutje maakt en door één vervelende review failliet gaat omdat niemand hen meer vertrouwd. En omdat het online wordt gedaan, kom je er nooit meer vanaf. De schade die wordt toegedaan aan iemand door het online zetten, staat meestal niet in verhouding met wat de situatie was. Puur omdat mensen het heft in eigen hand neemt en niet eerlijk nadenkt over de gevolgen. Laten we eerlijk zijn, als je iemand online aan de schandpaal nagelt, dan is het wel duidelijk dat rationeel denken niet je sterkste punt is. 

Heeft het überhaupt het gewenste effect?

Je kan nog elke dag een koffie bij de Starbucks dragen, de nieuwste kledinglijnen van ZARA hangen alweer in de winkel en vele acteurs en/of zangers zijn gewoon wbedrijf of persoon te 'cancelen' en toch krabbelen ze weer terug en doen we alsof er niets aan de hand is. Het annuleren van abbonementen, het stoppen met het dragen van bepaalde type kledingmerken of het drinken van een speciek koffiemerk lijkt alleen maar een hype te zijn die even interessant is om te laten zien aan welke kant je staat, maar zodra de aandacht niet meer gevestigd is op die situatie, dan vervaagt onze steun. 

Desondanks wilt dat niet zeggen dat er helemaal geen effect is na aanleiding van het soms tijdelijk of voor altijd cancelen door grote groepen mensen. Een recentelijk voorbeeld is wat er afgelopen week heeft plaatsgevonden bij Disney. Nadat één van hun netwerken ABC de Late Night show van Jimmy Kimmel heeft gecanceld, in verband met de opmerkingen die Jimmy in zijn show heeft gemaakt over Charlie Kirk, is de marktwaarde zo'n 3.4 miljard euro's in marktwaarde gedaald doordat iedereen massaal Disney ging cancelen (bron). 

Geen Disney+ meer, annuleren van Disney vakanties, etc. Dit omdat er geruchten gaan dat ze de Late Night show van de buis hadden gehaald na druk van de overheid. Toch lezen we vanochtend dat de show en dus Jimmy Kimmel weer terugkomen. Het ziet er na uit dat het Disney toch wat te heet onder de voeten werd en zag hoe snel de nummertjes daalden doordat de massa (de normale mens) het heft in eigen hand nam en pas echt merkte hoeveel ze te verliezen hadden.

Conclusie

Het is een gevaarlijke gedachte dat we nu met zijn allen als maatschappij hebben bedacht dat het normaal is om voor eigen rechter te spelen. En hoe gewetenloos iedereen als een kudde schapen elkaar gaat volgen zonder na te denken over de gevolgen van deze online schandpaal. Hoewel het soms kan lijden tot de gewenste uitkomst, waarbij vaak bedrijven gemakkelijker kunnen toegeven aan wat er van ze wordt verwacht, heeft een individu daarintegen niet de kans om af te komen van het imago dat wat er over hem of haar wordt geschetst, wat kan lijden tot veel grotere gevolgen waar men niet bij stilstaat. Laten we het toch maar over aan de rechtbanken in ons land die zich niet voor niets houden aan de regels die we hebben opgesteld. Ben je het daar niet mee eens? Dan mag jij je afvragen waarom je geen advocaat bent geworden.

 

Zakynthos Stad 2025 Even een weekje weg was het plan. Samen met mijn roomie ben ik voor het eerst in mijn leven op vakantie gegaan met een vriendin. Maar de situatie was zo dat we er nog een extra weekje tussenuit konden en als je kan samenwonen moet een vakantie ook wel lukken met zijn tweetjes. We hadden een superdeal naar Zakynthos; een Grieks eiland weten te bemachtigen en zo gingen we op pad. Ik wilde graag nog even een weekje weg en niets anders dan zon, zee, strand en genieten van lekker Grieks eten. En of we het nou wilden of niet, we hebben niets anders dan dat gedaan!
Over het algemeen kan ik zeggen dat we heerlijk hebben genoten van wat het dorpje Argassi ons te bieden had. Leuke plekjes om te eten, een diner met als intermezzo het smijten van bordjes zoals dat nou eenmaal er aan toe gaat in Griekenland, een prachtig heldere zee waar we vanuit ons hotel makkelijk in konden lopen omdat het paal aan het zwembad lag en de rust waar we aan toe waren omdat het nét de week voor de officiële zomervakantie was van velen.  Onbezorgd genietenDe eerste dag dat we aankwamen hadden we genoeg tijd om nog te genieten van de hele dag. De koffers konden we even droppen bij de receptie nadat we ons gelijk hebben omgekleed in een veels te warm wc hokje in onze badkleding. Want na een nacht en ochtend reizen konden we niet wachten om te ontspannen met een lekker Grieks biertje aan het zwembad in de zon. De middag was al gelijk een schot in de roos met een heerlijke moussaka waar ik zolang naar uitkeek! De Griekse keuken is nou eenmaal één van mijn favorieten, dus stiekem was ik wel blij dat ik net in de week zat waar ik altijd extra honger heb (when you know, you know). 
We hebben die dag even de belangrijke boodschapjes gedaan, want ik kon geen minuut langer in die zon lopen zonder een laagje zonnebrand. Dat heb je nou eenmaal als ginger zijnde. Onbezorgd hebben we er een heerlijke dag van gemaakt met als afsluiter een lekkere cocktail voor het slapen gaan.
"Gedwongen" rust op vakantieHet was de eerste volledige dag dat we er waren. We hebben genoten van een lekker ontbijtje bij de bakker met daarna gelijk weer op onze bedjes waar we deze vakantie niet om hebben moeten vechten bij het zwembad. Als snel volgde de informatie uitleg van de reisleiding waar we aandachtig naar hebben geluisterd en de plannen hadden gemaakt. In de middag wilde we dan ook gelijk beginnen met het ontdekken van het eiland, want er valt blijkbaar genoeg te zien. Echter viel dat allemaal in het water na een vervelende situatie die ons forceerde om de dagen erna "gedwongen" rust te nemen op vakantie.
Na een turbulente dag waar we in ieder geval daardoor gelijk wat van de omgeving hebben kunnen zien.. hoe bespaar ik jullie, heeft alle stress van de dag ervoor gezorgd dat we de dagen erna letterlijk hebben gedaan waarvoor we eigenlijk waren gekomen. Zonnen, bruinen, eten, drinken, zwemmen en slapen. Gelukkig konden we elke dag weer een beetje meer en hebben nog eens een beachclub opgezocht om in alle luxe daar te genieten aan het strand, een lange wandeling door zee gemaakt, waarbij in mijn nieuwe duikbril uitgebreid heb uitgeprobeerd in combinatie met het maken van onderwater beelden middels een onderwater action cam en uiteindelijk nog wel de stad verderop bezocht.

Straatfotografie in Zakynthos stadAan het einde van onze turbulente en toch wel rustige week hebben we besloten om alsnog ons dorpje te verlaten en nog even iets meer van het eiland te zien. Nou had ik al de wat kleinere camera meegenomen, aangezien ik toch voornamelijk van plan was om te zwemmen, maar goed genoeg om toch nog wat mooie (al zeg ik het zelf) beelden te schieten van de stad Zakynthos. Zo'n tien minuten gelegen van het dorpje Argassi waar we de week verbleven. 
Al hebben we er niet een enorm lange wandeling van gemaakt, aangezien we er in de avond naartoe zijn gegaan en we na het zien van de haven en de wat tegenvallende winkelstraat wel genoeg hadden gezien en trek begonnen te krijgen. Dus al snel hebben we een leuk plekje aan de haven gevonden waar we voor de laatste keer hebben genoten van een Grieks avondmaal. Neemt niet weg dat het wel even leuk was om toch nog iets van de stad te kunnen zien. Al helemaal met de laaghangende zon en dus het gouden uurtje betekent in de fotografie, waar je dus een prachtige belichting hebt.


Een vlog mag niet ontbrekenTot slot kan ik dit verhaal alleen maar ondersteunen met dat wat ik elke vakantie doe en dat is een leuke reisvlog te maken. En zo heb ik dat ook deze vakantie weer gedaan! Enjoy!