De moestuin houdt mij lekker bezig, dus de updates volgen elkaar sneller op dan je van mij gewend bent. In dit artikel vertel ik hoe de kweektoren bevalt en over het obstakel waar ik tegenaan liep. Ze zeggen wel eens: “Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen.” Nou, deze ezel dus wel… Lees je mee?
Ten eerste kan ik zeggen dat de kweektoren mij echt heel goed bevalt. Hij neemt weinig ruimte in beslag op de vensterbank, staat netjes achter de vitrage en alle etages lijken eigenlijk even goed te groeien. Het maakt dus nauwelijks uit of een kweekbak bovenin of juist onderin staat. Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht, maar het werkt ontzettend fijn.
Lees ook: Onze Moestuin: Buiten Zaaien
Toch was er ook een kleine tegenvaller. In
mijn tweede moestuinartikel van dit seizoen vertelde ik al over de kartonnen kweekbakjes die ik had gevonden en graag wilde uitproberen. Toen zei ik al dat ze mij een beetje deden denken aan de eierdozen, die ik in
mijn allereerste moestuinjaar gebruikte. Dat was destijds geen groot succes.
Je raadt het waarschijnlijk al: ook deze kartonnen zaaibakjes blijken voor mij niet ideaal te zijn. Ze hebben namelijk precies hetzelfde probleem als de eierdozen, want ze drogen ontzettend snel uit. Daardoor krijgen de zaailingen niet genoeg vocht en ontkiemen ze veel minder goed of helemaal niet. Het verschil tussen de plantjes in de gewone potgrond en die in de kartonnen bakjes is dan ook duidelijk zichtbaar.
Dus die kartonnen kweekbakjes gingen snel de deur uit en vulde ik de kweekbakken volledig met potgrond en zaaide daarin zowel nieuwe zaden als de zaailingen uit de kartonnen bakjes opnieuw in. Dat ging een stuk beter, want de zaden kwamen nu een stuk sneller op. Inmiddels heb ik al aardig wat plantjes kunnen verspenen en zowel in losse potjes als direct in de moestuinbak gezet.
Maar daarover de volgende keer meer, want ook daar liep ik weer tegen een klein probleempje aan en dat waren dit keer geen slakken. Bedankt voor het lezen en tot de volgende update!
