Influencer media kit of Wilma van Dijk

Mijn wangen kleuren die middag roze van opluchting. Ik hoop dat jij me kunt geruststellen, vertel ik. Heel even blijft het stil. Ik bekijk de kamer in de twee stille seconden van top tot teen, neem haar witte doktersjas in me op en er is zelfs tijd om de vraag “wat als..” door mijn gedachten heen te doorvoelen.. Opluchting Dwars door gedruppelde ogen met wazig zicht voel ik een beetje extra vocht oppoppen Zeker zegt ze. Er volgt een opsomming van resultaten. “Alles ziet er gezond uit. Je mag dit echt naast je neer leggen want ik zie geen enkele reden tot zorg. Wees alsjeblieft maar een beetje lief voor jezelf.” Dwars door gedruppelde ogen met wazig zicht voel ik een beetje extra vocht oppoppen. Wegknipperen lukt gelukkig moeiteloos. Een beetje lief zijn voor jezelf, die woorden echo’en na. Dat mijn centrale zicht die bewuste middag even wegviel bleek niet te verklaren. Los van het feit dat zij zag dat de bewuste moeder -die plaatsnam op haar behandelstoel- een beetje vermoeid bleek. Alsof de bom van weer tropenjaren intens zorgen en dragen even was gaan barsten. Ik dacht dat het prima ging vervolg ik later verzonken in gedachten en delend […]

The post “Wees een beetje lief voor jezelf” first appeared on Mama van Dijk.

Over enkele weken is mijn allereerste baby 11. Elf. Elf jaar geleden werd ik moeder. Ik zie haar eerste stapjes nog zo vlijmscherp op mijn netvlies staan. Ook terwijl mijn eigen ogen in de afgelopen elf jaar wat troebeler waren gaan zien. Terwijl ik weer een wasstapel -waar je u tegen zegt- wegwerk besef ik weer hoe ongekend waardevol en van belang deze jaren zijn geweest. Heel bewust. Wellicht herken je dat. Ook als je er nog middenin zit. Hoe ontzettend vaak ik me nutteloos heb gevoeld. Elke dag was zo vaak hetzelfde. Weer het troosten, het zorgen, het voeden, het verschonen, het opruimen, het opvoeden, het taxiën, het koken, het sussen, het afspreken, het nakomen, het.. en de volgende dag opnieuw. En de nacht daaropvolgend opnieuw. Elke dag had zo vaak dezelfde uitdagingen. Elk shirt werd smerig en elke maaltijd een zooitje. Elke baddersessie een waterspektakel en mijn tweepersoonsbed bleek zoveel vaker voor veel meer dan twee een veilige haven. Tropenjaren zijn heel hard werken. Zeker als moeders daar in dag en/of nacht alleen voor staan. Alles. Voor 1000 procent geef je, keer op keer. Omdat in alle vrede en veiligheid van het huis, kinderen groot werden. In mijn […]

The post Ik zit in het Erfgoed. first appeared on Mama van Dijk.

Haar vingers krullen zich om de geweven touwtjes die uitsteken. Ze bekijkt het wit gevouwen A4tje dat tussen haar bijbel lag gevouwen. Hier zou ze beschrijven, haar gehele reis met God. Van het moment van alles loslaten tot het moment dat Hij het zou vernieuwen. Het alles nog zo veel mooier zou maken. Want, zo dacht ze, dat was wat God die dag had gesproken in haar hart. Een fitreis? Tot haar verbazing bleek het totaal anders. Toen ze 8 jaar geleden begon aan haar eigen fitreis na de geboortes van haar twee oudste dochters binnen twee jaar werd duidelijk dat er wat werk aan de winkel was. Niet zozeer omdat het lijf wat liefde kon gebruiken maar vooral omdat haar hoofd en haar binnenste schreeuwde om verandering. Van adem happend naar ruimte in het alledaagse besloot ze twee avonden vrij te plannen voor sport. Om hijgend afstanden te rennen en te werken aan kracht. Oma’s snelden te hulp voor oppas om in het chauffeursgezin (dat zij met name alleen wist te runnen) ruimte te krijgen. Haar hele welzijn veranderde in een jaar. Sporten was ongekend fijn helen! Zo goed dat ze iedereen wilde vertellen dat de sleutel tot succes […]

The post Tot haar verbazing bleek het totaal anders! first appeared on Mama van Dijk.